جنگل ابر یکى از دست ‌نخورده ‌ترین جنگل‌هاى ایران است که در ۳۵ کیلومترى شمال شرق سمنان قراردارد. جنگل ابر از جنگل‌های زیبا و خوش ‌آب و هوای استان سمنان است که در ۵۰ کیلومتری شمال شرق شاهرود و در مسیر جاده شاهرود به آزادشهر استان گلستان و در روستای ابر قرار دارد. این جنگل با ۳۵ هزار هکتار وسعت در ادامه جنگل‌های سرسبز شمال کشور است و از آن جا که فضای این جنگل را پوششی از ابر فرا گرفته به همین دلیل این جنگل را جنگل ابر می‌نامند. ارتفاع زیاد جنگل از سطح دریا، پایین بودن درجه حرارت در فصل گرما و وجود چشمه‌ سار های فراوان و پوشش جنگلی متنوع از شاخصه‌های این جنگل است.

این جنگل در استان سمنان و در نزدیکى روستاى ابر واقع شده و تقریبا مرز استان سمنان و استان گلستان است. جایى که از ضخامت کوه‌هاى البرز کاسته مى‌شود و ابرهاى گرفتار در پشت این دیواره از لا به ‌لاى دره‌ها به سمت جنوب سرازیر مى‌شوند؛ به همین خاطر تقریبا از بعد از ظهر تا نیمه‌هاى شب با سرد شدن هوا چنان مى‌نماید که جنگل به روى ابرها سوار شده است. این اتفاق منطقه ابر را دگرگون کرده و آب و هوایى متفاوت از سراسر سمنان به آن داده است. در قسمت‌هاى جنوبى جنگل، یعنى قسمتى که به تمدن نزدیک‌تر است پوشش گیاهى تنک دیده مى‌شود. در عمق جنگل تپه‌هاى پرشیبی وجود دارد که سراسر پوشیده از درختان بلند است. مشهورترین درخت منطقه اورس است. درختى با ریشه‌ هاى بلند که روى زمین مى‌خزد. مناطق ابتدایى جنگل ابر ییلاق چوپانان گلستانى است، اما در عمق جنگل اثرى از انسان دیده نمى‌شود. جنگل ابر شاهرود با ۳۵ هزار هکتار وسعت به سه دلیل برای دنیا اهمیت دارد. اول این که قسمتی از جنگل‌های باستانی هیرکانی است و گیاهان دارویی آن کم نظیر است. دلیل دوم مربوط به اکوتن این ناحیه می‌شود؛ یعنی مرز میان ‌بند بین دو اکوسیستم منطقه نیمه بیابانی و جنگلی. به‌ طوری که می‌توان در جنگل‌های این ناحیه درختان سوزنی برگ را در کنار درختان پهن برگ مشاهده کرد که این امر در گونه ‌های جانوری هم تاثیرگذار بوده است. دلیل سوم آنکه به ‌خاطر جغرافیای خاص منطقه که دو منطقه کم ارتفاع و بلند را در کنار هم قرار داده است، شاهد تشکیل اقیانوس ابر در این منطقه هستیم که پدیده کم نظیری در دنیا محسوب می‌شود.

قدمت جنگل‌های هیرکانی که جزو بقایای دوران سوم زمین‌ شناسی هستند از یک سو و وجود ۸۰ گونه گیاهان چوبی به همراه گونه ‌های گیاهی بسیار نادری مانند راش، بلوط، توسکا، نارون، گیلاس وحشی، بارانک، سرخدار، نمدار و … از سوی دیگر، نشان می‌دهد که این اراضی می‌توانند همچون موزه زنده‌ای برای جذب گردشگران داخلی و خارجی مورد استفاده قرار بگیرند. بخشی از گردشگران این منطقه، گیاه ‌شناسانی هستند که برای دیدن گونه‌های نادر گیاهی موجود در جنگل‌های هیرکانی به ایران می‌آیند. دسته دوم، توریست‌های عمومی هستند که بیشتر از کشورهای آسیای میانه و خاورمیانه به ایران می‌آیند.