آبشار و چشمه وقت و ساعت شگفتی طبیعت در دورود

شهرستان دورود یکی از زیباترین مناطق استان لرستان است که زیباترین جاذبه های گردشگری ایران را در خود جای داده است. یکی از این جاذبه های گردشگری که یک شگفتی طبیعت محسوب می شود، آبشار و چشمه وقت و ساعت است.

معرفی آبشار و چشمه وقت و ساعت دورود استان لرستان

چشمه وقت و ساعت یکی از شگفتیهای طبیعت است که در جنوب شهرستان دورود در دامنه ی کوه پریز در دل غاری به همین نام واقع شده است. کوه پریز که در جنوب شهرستان دورود قرار گرفته با ارتفاع سه هزارو 50 متر دارای چشه ها، غارها و دیواره های شگفت انگیز و ناشناخته ای است که یکی از این پدیده های شگفت انگیز آن همین چشمه ی وقت و ساعت است.
این چشمه اسرارآمیز در عمق غاری در کوه پریز واقع شده که در زمانهای مشخصی در طول روز آب آن قطع و وصل می شود که به همین دلیل بومیان محل نام وقت ساعت را برای این چشمه نهاده اند. به طور مهمول این چشمه ی منحصر به فرد به طور متوالی 50 دقیقه می خروشد و پس از آن 2 ساعت متوقف می شود. باید گفت این زمان بندی در طول سال متفاوت بوده و بین ۴۵ دقیقه تا یک ونیم ساعت در نوسان است.
درباره ی منشا این آب باید گفت در انتهای غار و در سقف 15 متری آن است که به صورت یک آبشار دوقولو به کف غار سرازیر می شود. یکی از شگفت انگیز ترین اتفاقها در داخل غار صدایی است که از قطع و وصل شدن آبشار به وجود می آید. همراه با قطع و وصل شدن آبشار سکوت غار برهم می خورد و هنگام قطع آبشار صدای چک چک آب نوایی دل انگیز در فضای غار ایجاد می کند. هنگام جاری شدن آبشار نیز غرشی سهمناک از غار به گوش می رسد که در فضای غار طنین انداز می شود.
غلاوه بر غار و قرار گیری شگفت انگیز ترین پدیده ی طبیعی، طبیعت منطقه بسیار دیدنی است. پوشش گیاهی منطقه شامل گونه های مختلف گیاهی نظیر تاک، مو وحشی، تمشک و زرشک است که در اطراف غار رویده اند و طبیعتی زیبا و بکر را ایجاد کرده اند.
اما برای دسترسی به این منطقه ی دیدنی باید گفت در مسیر راه آهن دورود به سمت جنوب واقع شده است  که پس از گذشتن از روستاهای چم چیت و دره چنار و نزدیک به سه ساعت کوهپیمایی به دهانه غار وقت و ساعت می رسید و می توانید شگفت انگیز ترین جاذبه ی طبیعی ایران را از نزدیک مشاهده کنید.

غار وقت و ساعت دورود لرستان
غار وقت و ساعت دورود لرستان
غار و آبشار وقت و ساعت دورود لرستان
غار و آبشار وقت و ساعت دورود لرستان

این هواپیما با دست ساخته شده است

یکی از کارهای جالبی که افراد میتوانند انجام دهند، ساخت وسایل بسیار بزرگی است که معمولا نیازمند ابزار آلات بسیار قوی است. یکی از وسایلی که برای گردشگری که مسافران را از سویی به سوی دیگر میبرد، استفاده میشود، هواپیما است. هواپیماها معمولا بسیار بزرگ هستند و ساخت آنها زمان زیادی میبر و نیازمند وسایل و ابزارآلات بسیاری است و ماشین آلات زیادی برای آماده سازی آن به کار گرفته میشود. این وسیله ی گردشگری میتواند با سرعت بیشتر مسافران را جا به جا کند و البته هزینه ی سفر با آنها بسیار گرانتر از سایر وسائل حمل و نقل است. است. اما یکی از مهندسان اثبات کرده است که برای ساخت یک هواپیما میتوان خود به تنهایی اقدام کرد.

هواپیمای دست ساز
هواپیمای دست ساز

یکی از مهندسان چینی آمریکایی با 10 سال تلاش در نهایت توانست یک هواپیمای شخصی برای خود بسازد. این مهندس که دیوید نام دارد با استفاده از کمترین امکانات و تنها با کمک گرفتن از دانش و دستان خود توانست این هواپیمای شخصی را بسازد. این هواپیما تنها 590 کیلوگرم وزن دارد و میتواند با سرعت 290 کیلومتر در ساعت در هوا پرواز کند.

معرفی 10 آرامگاه باستانی چين

ساخت مکانی یادبود همچون آرامگاه های در فرهنگ پیشینیان امری رایج بوده و تمام بزرگان، صاحب منصبان و حاکمان برای به یادگار گذاشتن اسم و نامی از خود در نزد آیندگان، اقدام به ساخت چنین امکانی می کردند. در این میان آرامگاه ها یا بقعه های به جای مانده از سلسله های متعدد پادشاه های یک کشور علاوه بر آنکه سندی بر تاریخ طولانی و پر پیچ و خم آن ملت است، نشانی از دور اندیشی حاکمان آن کشور نیز می باشد.

به خواندن ادامه دهید

پدیده ناشناخته حلقه های کشتزار

در شب دوازدهم آگوست سال 1972 میلادی، «برایس باند» و «آرتور شاتل وود» در ناحیه وارمینستر از منطقه ویلتشایر در جنوب انگلستان، متوجه صداهایی شدند که از مزرعه گندم می آمد. آنان در نور درخشان مهتاب مشاهده کردند که با فشرده شدن ساقه های گندم و خوابیدن آن ها بر روی زمین در جهت عقربه های ساعت، طرحی شگفت انگیز بر گستره کشتزار پدید آمد. به این ترتیب، آن دو با ناباوری ناظر وقوع رویدادی بودند که «حلقه های کشتزار» نامیده می شود.

به خواندن ادامه دهید

عجایب هفتگانه جدید جهان

دیوار بزرگ چین، آرامگاه تاج محل (هند)، شهر باستانی پترا (اردن)، مجسمه حضرت مسیح ریودوژانیرو (برزیل)، ویرانه های ماچو پیکچو متعلق به تمدن اینکا (پرو)، هرم و بقایای شهر چیچن ایتزا متعلق به تمدن مایا (مکزیک) و کولوسئو رم (ایتالیا) به عنوان عجایب هفتگانه جدید جهان انتخاب شدند.

چیچن ایتزا
چیچن ایتزا اثری باستانی از تمدن مایا است که در کشور مکزیک واقع شده است. این اثر جزو میراث جهانی یونسکو به شمار می‌رود. در سال ۲۰۰۷ میلادی، این اثر به همراه ۶ اثر دیگر در یک رای گیری جهانی به عنوان یکی از عجایب هفتگانه جدید معرفی شدند.

محوطه
محوطه چیچن ایتزا شامل چندین ساختمان سنگی است که قبلا به عنوان قصر، معبد، حمام، مغازه و… به کار می‌رفته اند. مطرح ترین قسمت های آن عبارتند از:

* El Castillo (قلعه)
o مهمترین اثر این مجموعه، El Castillo (به معنای قلعه در اسپانیولی) است که عبارتست از هرمی پلکانی که از هر چهار طرف دارای پله‌هایی تا بالای هرم است. این معبد، متعلق به خدای آسمان بوده است.

* معبد جنگجویان
* محوطه بازی
* سایر سازه ها
* معابد و سازه‌های دیگری نیز در محوطه اثر تاریخی چیچن ایتزا قرار دارند.

فانوس اسکندریه

خلاصه‌ای از تاریخچه فانوس اسکندریه
فانوس دریایی اسکندریه هفتمین مورد عجایب هفتگانه جهان است که در مصر قرار داشت. برجی که بر فراز آن آتشی بود تا شب ها راهنمای ملوانان برای رسیدن به بندر اسکندریه باشد. این برج در جزیره کوچک فارو بنا شده بود و از همین جاست که کلمه فار به معنای چراغ دریایی را برای این نوع ساختمان ها و مناره‌ هایی که چراغ دریایی بر فراز آن است به کار می‌برند. برج دریایی اسکندریه در زمان سلطنت جانشین اسکندر، یعنی بطلمیوس دوم (۲۴۷ – ۳۰۴) قبل از میلاد به وسیله معماری به نام سوسترات ساخته شد. آنچه تاریخ درباره ارتفاع برج ذکر کرده است باور کردنی نیست. یونانی‌ها می‌گویند در حدود ۲۷۲ متر ارتفاع داشته، ولی اعراب که ۱۰ قرن بعد توانستند قدم به مصر گذارند گفته‌اند ارتفاع خرابه برج دریایی اسکندریه به ۱۶ متر می‌رسید. این برج روی پایه‌ای چهارگوش که ۶۹ متر ارتفاع آن بوده از دیواری ۸ ضلعی و ۳۸ متری بالا رفته‌است که برج ۹ متری دیگری روی آن بنا شده ‌است که بر فراز برج اخیر فانوس دریایی پرتوافکن بود. فانوس دریایی اسکندریه بر فراز برج عظیم آن روشن بوده و این برج تا قرن ۱۲ جایگاه فانوس دریایی بوده‌ است. در سال ۱۳۷۵ میلادی بر اثر زلزله شدیدی که در اسکندریه و سایر نقاط اطراف آن روی داد، برج دریایی اسکندریه زیر و رو شد و ازخرابه‌های آن هم چیزی به دست نیامد. گفته می‌شود بر روی برج یک آینه غول پیکر نصب بوده‌است.

تاریخچه ساخت
یک سال پس از آنکه اسکندر مصر را تسخیر کرد و در پایتخت قدیمی مصر به نام ممفیس به عنوان فرعون مصر تاج بر سر نهاد در ۱۶ آوریل سال ۳۳۱ پیش از میلاد، این فرمانروای جوان که آن هنگام تازه ۲۵ سال سن داشت، طی مراسم جشن و سروری، چهار گوشی به ابعاد ۷×۳۰ استادیوم (۱۲۵۳×۵۳۷۰ متر) را با قدم، اندازه گیری کرد. پشت سر او یک روحانی در جای قدم های او آرد جو می‌پاشید. غیب گویی گفته بود که آرد جو، التفات و کرامت خدایان را بر خواهد انگیخت و خواسته‌های شاه را متحقق خواهد کرد. زیرا در اینجا، درست در غربی ترین نقطه دلتای نیل، قرار بود اسکندریه، اولین بنیان شهری به نام اسکندر (که بعدها باید شهرهای متعددی در خاور نزدیک از پی آن ساخته می‌شدند) تأسیس شود. شاه مقدونی می‌خواست با تأسیس اسکندریه فرهنگ و اقتصاد یونان را در مصر رواج دهد. این شهر باید یک مرکز تجارتی و بندر عمده و مهم می‌شد. نقشه‌های شهر جدید را اسکندر خود طرح ریزی کرده بود. او مکان میدان اجتماعات و مرکز تجارت را خود انتخاب کرد. او حتی تعداد و محل معبدها را معین کرد و مشخص نمود که هر معبد باید ویژه کدام خدا باشد. و بالاخره او دستور داده بود که بر فراز یک صخره دریایی در کنار جزیره فاروس که در جلوی شهر اسکندریه قرار گرفته بود، یک برج روشنایی بسازند که بزرگتر و بلندتر از تمام برجهای دریایی باشد که تا آن زمان ساخته شده بود. اسکندریه آن شد که شاه به هنگام تاسیس آن با خود عهد کرده بود: طی مدت کوتاهی اسکندریه تبدیل به شهری شکوفا و پر رونق با ۶۰۰۰۰۰ تن جمعیت شد که اکثر آن ها از مهاجران یونانی، مصری ها و یهودیان بودند. اسکندریه مهمترین شهر در دریای مدیترانه شد. اسکندر خود به دیدار فانوس دریایی نائل نشد. او در سال ۳۲۳ پیش از میلاد درگذشت، و ۲۳ سال بعد ساختمان برج آغاز شد.

معماری برج
ایجاد برج ، کار ساختمانی عظیمی بود: بر زیر بنایی به طول و عرض ۳۰×۳۰ متر ساختمان چهار گوشه‌ای با زاویه‌های قائم به ارتفاع ۷۱ متر که به سمت بالا، قطر آن کمی کاهش می‌یافت، برافراشته شد. بر روی سکوی فوقانی دومین بخش برج قرار داشت که ساختمانی هشت گوشه به ارتفاع ۳۴ متر بود. بر روی این قسمت باز ساختمانی استوانه‌ای قرار داشت که در آن تأسیسات روشنایی استقرار یافته بود. بر فراز این قسمت استوانه‌ای روی ستون هایی، سقفی گنبدی شکل قرار داشت و در قسمت انتهایی برج بر بالای گنبد مجسمه زئوس از ارتفاع ۱۳۰ متری به دریا می‌نگریست. قسمت زیرین برج به ۱۴ طاق منحنی که همدیگر را می‌پوشانید، تقسیم می‌شد. به دور دیوارهای داخلی سطح شیب داری به طرف بالای برج امتداد داشت. این سطح دارای پهنایی بود که روی آن دو حیوان بارکش به راحتی می‌توانستند پهلوی هم بالا بروند. در میان برج تونلی وجود داشت که از زیرزمین تا اتاق تأسیسات روشنایی امتداد داشت. یک بالابر طنابی می‌توانست مواد و تجهیزات را تا بالاترین طبقه برج حمل کند. نمای خارجی برج از سنگ مرمر سفید بود. برای ساختمان برج حدود ۸۰۰ تالنت (معادل ۲۰۸۰۰ کیلوگرم نقره) هزینه شده بود. برج اسکندریه احتمالا مانند تمام نشانه‌های دریانوردی آن زمان در ابتدا به عنوان یک برج دریانوردی برای استفاده در روز ساخته شده بود. کشتی ها در آن دوران، عصرها پیش از غروب آفتاب همه روزه بندری را می‌یافتند و در آن پهلو می‌گرفتند تا شب ها بر روی آب نباشند. به هر حال بندر اسکندریه خارج از انتظار و خیلی سریع شکوفا و پر رفت و آمد شد. در بندر داخلی که در دهانه رود نیل واقع می‌شد، غلات و انواع سبزی از دره پربار نیل تخلیه می‌شد؛ در بندر رو به دریا کشتی های بزرگ با انواع نوشیدنی از یونان، ادویه از شرق، فلز از اسپانیا و بسیاری اجناس بازرگانی دیگر از تمام دنیا پهلو می‌گرفتند و بارهای خود را تخلیه می‌کردند. آنها مسافر هم با خود می‌آوردند: دانشجویانی که در دانشگاه پیشرفته و نوپای اسکندریه می‌خواستند به تحصیل نجوم و فلسفه بپردازند؛ بیمارانی که سلامتی خود را از پزشکان معروف اهل اسکندریه طلب می‌کردند؛ سیاستمداران و بازرگانان و نیز جهانگردانی که می‌خواستند شهر جدید کنار رود نیل را ببینند و آن را تحسین کنند، نیز به آنجا می‌آمدند. از اسکندریه در آن زمان بیش از هر چیز دیگر، شیشه، پاپیروس (نوعی الیاف گیاهی که از آن کاغذ می‌ساختند) و کتان صادر می‌شد. چون ترافیک و تردد کشتی ها در بندر اسکندریه پر حجم و پر تراکم شد، کشتی ها می‌بایست در شب نیز وارد بندر می‌شدند و پهلو می‌گرفتند و یا اینکه از بندر خارج و بادبان می‌کشیدند. برای این منظور یک تأسیسات روشنایی قوی در برج ایجاد شد که در آن صمغ درخت و روغن سوزانیده می‌شد. چوب، گران بود و باید وارد می‌شد و فقط برای ساخت خانه و کشتی از آن استفاده می‌شد. این تأسیسات روشنایی، نخستین تأسیسات هدایت نوری در تاریخ کشتیرانی و دریانوردی بود. بنابراین برج اسکندریه به معنای واقعی نخستین برج روشنایی بود که پدید آمد. نور ایجاد شده را آینه مقعری باز می‌تاباند. گفته می‌شود این نور آنقدر قوی بوده ‌است که انسان می‌توانست آن را مثلا تا انتهای جهان! ببیند. این نورافکن قوی نیز به همراه ساختمان عظیم برج، یکی از دلایلی بوده ‌است که فانوس دریایی را بلافاصله پس از اتمام ساختمان آن در سال ۲۷۹ پیش از میلاد، جزو عجایب هفتگانه جهان قرار داده‌است.