Loading...
خانواده و سلامتمهارت های زندگی

متهم

در حقوق جزا به کسی اطلاق می شود که گمان برود کار مجرمانه ای انجام داده است، ولی هنوز ثابت نشده است که آن کار مجرمانه را او انجام داده است، چون اگر ثابت شود که عمل مجرمانه ای انجام داده، در این صورت به او متهم نمی گویند، بلکه مجرم خواهند گفت.
مثال : قتلی اتفاق افتاده و شخصی را به عنوان مظنون به قتل متهم کرده اند، چون هنوز ثابت نشده که این شخص قتل را انجام داده است یا نه. در این مرحله به او عنوان متهم می دهند نه مجرم.

به عبارت دیگر متهم کسی است که گمان می رود ارتکاب بزه (جرم) از ناحیه وی صورت گرفته است و اثبات اتهام گناه کار بودن او نیز به عهده کسی است که او را متهم کرده است، زیرا اصل بر برائت و بی گناهی متهم است مگر اینکه خلاف آن ثابت شود، این طور نیست که متهم خودش مکلف به اثبات بی گناهی خودش باشد؛ زیرا هم در قوانین بین المللی مورد پذیرش ایران مانند: اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی و هم در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اصل بر این است که همه بی گناه هستند، مگر کسی که طبق مقررات قانونی و با دلائلی که قانون آن ها را معتبر می داند و در یک دادگاه عادلانه و بی طرف گناه او ثابت شود. (بند 1 اعلامیه جهانی حقوق بشر و بند 2 میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی اصل 37 قانون اساسی)